Het was weer zover, het jaarlijkse reisje van het Vrouwennetwerk. Nu in september i.p.v. mei.
We vertrokken mooi op tijd vanaf het Wozoco, iedereen had er zin in en het was mooi weervoor een
uitstapje.
We maakten de koffiestop in Kruisland, een plaats tussen Wouw en Oud Gastel, bij restaurant de Commerce.
Op de tafels stond het gebak al klaar en zochten we een plek bij een gebakje, wat we lekker vonden (voor zover mogelijk, haha!)Daarna weer in de bus op weg naar Gouda.
Gelukkig niet te veel verkeer onderweg en konden we vlot doorrijden.
Aangekomen in Gouda wandelden we naar de Stroopwafelbakkerij Berg.
We bewonderden de oude pandjes. Helaas was het beroemde stadhuis van Gouda totaal ingepakt i.v.m. renovatie. Strompelend over de kinderkopjes bereikten we de bakkerij.
We kregen van de jongste eigenaar een uitleg over de bakkerij, die in 1864 is ontstaan en nu wordt gerund door Mike, de 6e generatie.
Vroeger was een siroopwafel voor arme mensen, een deegje met siroop ertussen.
Van de 50 bakkerijen, die er vroeger waren, zijn er nu nog 2 over.
Ze bakken gemiddeld 2500 stroopwafels per uur.
We mochten aan de slag. Er lag een rondje deeg klaar. Dat legden we op het warme! ijzer, deksel erop en 35 tellen wachten. Dan was het deeg voldoende gebakken.
Dan de wafel in tweeën snijden, dat was nog het lastigste kunstje en een flinke lepel stroop of siroop op 1 kant smeren, andere helft er op en platdrukken.
Zie daar, een stroopwafel!!
Vervolgensmochten we hem opeten, lekker bij een bakje koffie of iets anders.
Het smaakte prima, al had ik het idee, dat ik wat langzamer over de 35 tellen had moeten doen.
Was de wafel wellicht wat krokanter geweest.
Daarna hadden we tijd om de stad te verkennen en werden we om 14.00 uur verwacht bij de
Gouda Cheese Experience.
Daar werden we meegenomen in het verhaal achter de wereldberoemde kaas, waarbij traditie,
vakmanschap en plezier samenkomen in een interactieve beleving voor jong en oud.
We ontmoetten de virtuele Ralfie, die ons in een uur zou opleiden
tot echte Goudse kaasmeesters, dus stonden we klaar, om te voelen, proeven en ruiken.
Bewegende beelden en teksten aan de muur en lopend door een kaasgele kronkelgang kwamen we alle bewerkingen tegen. Zo was er ook een kaaspakhuis, wat heel groot leek, maar het niet was.
De kunstig opgestelde spiegels gaven die indruk.
Aan het eind was er een soort museum met allerlei oude attributen en schilderen enz. betr. het kaasmaken.
Aansluitend kwamen we in het proeflokaal, waar we stukjes kaas konden proeven, leuk neergezet, glas water erbij, dipsausje en kaaskoekje. Nu lopen er in Zoutelande volleerde Goudse Kaasmeesters rond!
