“Ons Boeregoed” is een vereniging, welke zich tot doel heeft gesteld, het Zeeuwse culturele erfgoed in stand te houden. Met als hoofddoel om de Zeeuwse klederdracht voor ons nageslacht te behouden.

Bij binnenkomst was de zaal al behoorlijk gevuld en niet alleen door onze eigen leden, maar ook door een behoorlijk grote groep dames en heren in diverse verschillende klederdrachten.
Wat een mooie prachtig bont gekleurd, gezellig, leuk en vrolijk gezelschap!
We keken onze ogen uit. Vanwege onze vele eilanden zijn er maar liefs 12 verschillende klederdrachten, waaronder ook Arnemuiden, Zuid- en Noord-Beveland, Walcheren, Axel, Tholen, Zeeuws-Vlaanderen en Cadzand.
Anja was de naam van de aardige dame die ons de klederdracht van de dames uitvoerig heeft uitgelegd, Bijvoorbeeld welke hoofdkappen met “krul” of “stikken” (gouden plaatjes) of lange kappen (zoals die van Tholen), de sieraden (granaten of bloedkoralen ketting rijen), de haardrachtstijlen en diverse kledingstukken, waar ze werden gedragen én welke betekenis het heeft.
 Walcheren, Zuid-Beveland, Tholen

Ook de heren werden in hun prachtige kledij stuk voor stuk besproken. Hier werd duidelijk dat zelfs de klederdracht onderhevig is aan een mode tijdsbeeld. Zo was er te zien dat de kleding uit het jaar rond 1800 er al heel anders uitzag dan uit 1850. Met de Zondagse kleding wordt erg voorzichtig en zuinig omgesprongen, gezien de zilveren knopen en de stof welke van Laken wordt gemaakt en maar één of hooguit tweemaal in het leven wordt aangeschaft. Werkkleding was dan ook van een goedkopere stof gemaakt en had dan vaak houten knopen. Walcheren 1850, Zuid-Beveland, Arnemuiden,  de truien met een kabel of rondjes, een Vissersdracht.Tip: Kijk ook eens op de website:  www.ons-boeregoed.nl

Aan een lange tafel stonden twee lieftallige dames (ook in klederdracht) Zeeuwse babbelaars “live” te maken die we mochten proeven en konden kopen.

Babbelaars maken Benodigdheden: 300 gr witte basterdsuiker, ½ zakje vanillesuiker,  3 eetlepels azijn, 3 eetlepels water en ¼ pakje roomboter.

De bekendste Zeeuwse lekkernij is wel de (boter)babbelaar. Ongeveer 150 jaar geleden was het heel gewoon dat huisvrouwen zelf hun babbelaars bakten. Het is in Zeeland heel lang de gewoonte geweest dat er bij het tweede kopje koffie geen suiker, maar een babbelaar gepresenteerd werd. De babbelaar werd ook wel spekje genoemd. Het recept ging over van moeder op dochter en door toevoegen van bijvoorbeeld cacao, kaneel of stukjes pinda maakten de vrouwen erg lekker snoepgoed. Het babbelaars bakken is een kunst op zich, die je door afkijken bij een ervaren babbelaar bakster, een goed recept en veel oefenen zelf kunt leren.

Het was een middag waarin veel vrolijke en grappige anekdotes werd verteld, dus het was weer een SUPER leuke en zeeeeeeeeeer leerzame en gezellige middag!!!
Bedankt leden van “Ons Boeregoed” en hartelijk bestuur voor het organiseren. Veel aardigheid,

Margreet Pieneman.